De Bordeauxdog is onze Bill. Hij is erg lief en trouw, af een toe een beetje ondeugend en houd erg van spelen. We hebben hem vanaf dat hij 8 weken oud was, ons dochtertje van toen nog 2 jaar oud voede hem op. Ze speelde met elkaar sliepen samen en hij kreeg geregeld op zijn donder van haar, dat alles vond hij altijd goed een echte sul dus. We vonden dat hij toch erg eenzaam was af en toe, en waren op zoek naar een vriendinnetje voor hem. Dus wij op zoek.We wilden graag een Mastin Espagnol en hadden een fokker gevonden die puppies kreeg. Na 9 weken konden we haar halen.We noemde haar Zamora een Spaanse naam, want het is een Spaanse hond en dat leek ons wel leuk. Na 9 weken konden we haar ophalen, dat we thuis kwamen met haar was Bill helemaal niet zo aardig tegen haar, hij vond het maar niks. Na een paar dagen begon hij haar toch wel leuk te vinden. Het werden grote maatjes, lekker spelen met elkaar en zelfs met slapen lagen ze heerlijk naast elkaar. Zamora was een lieve en trouwe hond, een beetje hetzelfde karakter als Bill. Ze was allen veel aanhankelijker en erg waaks. Als we in de duinen liepen met ze allen dan moesten we altijd bij elkaar blijven van haar, je mocht nooit te ver weg van de rest lopen. De kinderen trok ze aan een jas terug naar ons toe als ze te ver gingen, dat was altijd zo’n leuk gezicht. Op 20 juli 2002 kon ze op een gegeven moment niet meer overeind komen. Wij de dierenarts gebeld, en moesten met haar komen. Ze bleek vergiftigd te zijn. De dierenarts heeft haar verschillende spuiten gegeven, maar het mocht niet helpen na drie dagen dierenarts en medicijnen heeft ze het toch niet gered. We hebben haar in laten slapen ze kon echt helemaal niks meer haar hele zenuwenstelsel was uitgevallen. Ze is helaas maar 16 maanden geworden. We missen haar nog iedere dag zelfs Bill kan nog steeds zijn draai niet vinden.

Groetjes Bo.